Ruzies, soms steeds weerkerende ruzies, over één en hetzelfde onderwerp,
vaak ook over telkens weer andere kleinigheden. Het
lukt kortom niet om tot een voor beiden aanvaardbare oplossing te
komen wanneer er een meningsverschil is. Niet altijd leidt dit
onvermogen samen problemen op te lossen tot openlijke strijd.
Soms is de angst voor conflicten zo groot dat er een akelige stilte ontstaat.
De fricties komen vooral aan de oppervlakte in een uitwisseling van
bedekte toespelingen of in de weigering iets te doen of laten voor de ander.
Wat is er aan de hand
Heel in het algemeen kan gesteld worden dat er een gebrek is aan
probleemoplossend vermogen. Er wordt niet effectief
onderhandeld. Partners reageren defensief, ze proberen hun
gelijk door te drukken en hebben geen open oor voor het standpunt
van de ander. Hoe mensen verzeild raken in zo'n patroon van
druk uitoefenen en het toepassen van communicatieve trucs is niet
zomaar in het algemeen te vertellen. Voor een deel heeft het
te maken met verwachtingen die mensen meenemen als ze de relatie
beginnen. Het gaat daarbij meestal om verwachtingen die zo
vanzelfsprekend zijn voor die persoon dat hij of zij ze nog nooit in
woorden geformuleerd heeft. Geen van beiden kan in zo'n geval meteen zeggen
waar het aan schort. Voor een deel leiden teleurstellingen die beiden
hebben opgelopen ín de relatie tot verwijten, verzet en onwil.
Therapie
Het Belangrijkste doel in de therapie is het vergroten van probleemoplossend
vermogen. Voorwaarde hiervoor is dat beide partners elkaar de
oude teleurstellingen kunnen vergeven, althans tot op zekere hoogte
en dat de communicatie wordt hersteld. De partners
krijgen manieren aangereikt om effectiever te overleggen
over meningsverschillen. Een belangrijk element daarbij is
het zogenaamde 'intiem onderhandelen'.Op het werkblad intiem onderhandelen staat beschteven hoe de procedure in zijn werk gaat. De partners gaan oefenen met onbevooroordeeld
luisteren. Met een samenvatting laten ze elkaar weten dat de
boodschap ontvangen is. En tenslotte worden wederzijds
suggesties voor een oplossing uitgewisseld zonder dat de
suggesties van de ander worden bestreden. Tijdens deze oefening
komen vaak individuele blokkades tevoorschijn waarmee ook iets gedaan
moet worden.Therapie is alleen zinvol wanneer beide partners nog wat
voor de ander voelen. Een gebrek aan affectie leidt bijna steeds tot een
therapie waarin de partners elkaar niet (her)vinden. Soms is het moeilijk
te achterhalen hoe het staat met de affectie. Het is niet zo makkelijk
te beoordelen wat je voor iemand voelt na een jaren lange loopgravenoorlog.
Als er genoeg affectie aanwezig lijkt te zijn volgt een
inventarisatie van conflictpunten en van niet functionele communicatieve
patronen. Vaak moeten er nog harde noten gekraakt worden voor
de partners zich weer genoeg met elkaar verzoend hebben en er voldoende
vertrouwen is, om opnieuw constructief te reageren op de ander.